Ούτε Μαρξ ούτε σαρξ!

TO ΠΡΩΤΟ (ή, ίσως, το σημαντικότερο) βήμα θεραπείας είναι η αποχή από το σεξ για 90 μέρες. Ό,τι κι αν θεωρεί ο καθένας ως σεξ. Για κάποιους από τους sexaholics (σεξουαλικά εθισμένους), σεξ είναι ο διαρκής και βασανιστικός αυνανισμός, για κάποιους η πορνογραφία, για άλλους μια διαρκής αλλαγή συντρόφων και για κάποιους άλλους το απρόσωπο της πορνείας. Για όλους το σεξ παίρνει τη μορφή μιας καταναγκαστικής αναζήτησης της ερωτικής ικανοποίησης, η οποία ωστόσο δεν έρχεται ποτέ. H Gerri, μια δασκάλα από τη Μινεάπολι των ΗΠΑ, μετά το σχολείο σύχναζε σε μπαρ για εργένηδες. Κάποια στιγμή διατηρούσε ταυτόχρονα σχέση με τέσσερις άνδρες...

Διαβάστε ολόκληρο το αρθρο εδω

The Athenian Mall: Ο θρίαμβος του «μεσαίου χώρου»

ΣΤΙΣ 28 Φεβρουαρίου 1902, ο Ιωάννης Καραδήμος, «φρενοβλαβής, περιφερόμενος ελεύθερος εν τοις οδοίς», εισβάλλει στα ανάκτορα διεκδικώντας τον θρόνο του. Συλλαμβάνεται και με εντολή του βασιλιά ο «δυστυχής παράφρων» εισάγεται στο Δρομοκαΐτειο. Με το περιστατικό αυτό ολοκληρώνεται μια πρώτη μεγάλη - αλλά και αμήχανη - τομή στη λειτουργία της πόλης. H συζήτηση για το μάντρωμα των τρελών που κυκλοφορούσαν στους δρόμους της Αθήνας είχε αρχίσει λίγα χρόνια πριν και είχε προκαλέσει έντονες αντιπαραθέσεις με κορυφαία την παρέμβαση του Κωστή Παλαμά, ο οποίος είχε γράψει και άρθρο με τίτλο «Αι Αθήναι αγαπώσι τους τρελλούς των».

Διαβάστε ολόκληρο το αρθρο εδω

H «ηθικιλίνη» βλάπτει σοβαρά την κοινωνία

Ο ANTPE KONT-ΣΠΟΝΒΙΛ είναι σήμερα από τους δημοφιλέστερους διανοουμένους στη Γαλλία (καθηγητής Φιλοσοφίας στη Σορβόννη). Δύο παρατηρήσεις του έχουν προκαλέσει μεγάλες συζητήσεις. H μία έχει να κάνει με τη διαφορά τού 1968 από το σήμερα: «Το '68 η ουτοπία επιχείρησε να αντικαταστήσει την ηθική. Το '68 λέγαμε ότι όλα είναι πολιτική. Ακόμη και οι σεξουαλικές σχέσεις. Σήμερα, η ηθική επιχειρεί να αντικαταστήσει την ουτοπία».

Διαβάστε ολόκληρο το αρθρο εδω

Οι εφημερίδες στο τέλος του μονόδρομου...

Ο Γ. T. ΣΤΙΝΤ δεν ήταν καθόλου τυχαίος. Μέχρι τις μέρες του (εκεί στα 1880) οι εφημερίδες ήταν απλώς παραρτήματα των κομμάτων. Πληρώνονταν για να δημοσιεύουν τα προγράμματα ή τις θέσεις τους, γι' αυτό και η κυκλοφορία τους ήταν εξαιρετικά περιορισμένη. Ο Στιντ - ίσως λόγω καταγωγής (βαθιά θρησκευόμενοι γονείς) - έβαλε την αίρεση σ' έναν κατ' εξοχήν ευνοϊκό για τέτοιους πειραματισμούς χώρο. Ως εκδότης της «Pall Mall Gazette», μιας φιλελεύθερης εφημερίδας, αποφάσισε να θίξει από τις στήλες της το μαλακό υπογάστριο της βικτωριανής Βρετανίας, την πορνεία ανήλικων κοριτσιών. Έκανε, λοιπόν, κάτι εξωφρενικό: αγόρασε ένα ανήλικο κορίτσι, το εγκατέστησε σε οίκο ανοχής κι έπειτα από λίγο καιρό το πούλησε στη Γαλλία. Μετά δημοσίευσε σε συνέχειες στην εφημερίδα τις περιπέτειες της μικρής. Ο Στιντ έγραψε:

Διαβάστε ολο το άρθρο εδω

Εξέγερση σε αστικές ερήμους Αρχιτεκτονική, τ' ακούς

ΦΟΡΑΝΕ ΚΟΥΚΟΥΛΕΣ, καίνε τις δικές τους περιοχές, πιο επιθυμητός τους στόχος είναι τα σχολεία, πιο εύκολος τα αυτοκίνητα. Κατά έναν περίεργο τρόπο, μία από τις ρίζες των εξεγέρσεων στο Παρίσι φθάνει στην Αθήνα ακριβώς πριν από 72 χρόνια. Τότε, στα 1933, στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο «υπεγράφη» από τους κορυφαίους της ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής η Χάρτα των Αθηνών. Ήταν το πιο γοητευτικό όσο και (εκ του αποτελέσματος) το πιο απογοητευτικό αρχιτεκτονικό κίνημα. Που πέτυχε να επιβάλλει τη σημερινή μορφή στην κύρια κατοικία, αλλά και στη σημερινή πόλη. Γνωστότερος απ' όλους ο Λε Κορμπιζιέ, ήταν αυτός που μπροστά στο οικιστικό αδιέξοδο (ιδίως μετά τον B' Παγκόσμιο Πόλεμο) πρόκρινε τη δημιουργία του «σπιτιού - εργαλείου» αλλά και τα τεράστια κτίρια της «συλλογικής οικογένειας».

Διαβάστε ολόκληρο το αρθρο εδώ

Ο «Κουαλουνκουισμός» ή εκδοχές περί Τύπου

ΓΚΟΥΛΙΕΛΜΟ TZANINI ήταν σχετικά γνωστός στην ιταλική κοινή γνώμη από τη θητεία του ως εκφωνητή στο «Ράδιο Τομπρούκ». Το 1943 συντάσσει και διακινεί ευρέως ένα φυλλάδιο μέσω του οποίου - και στο «όνομα του απλού ανθρώπου» - εξαπολύει επίθεση εναντίον των ελίτ (πολιτικών, οικονομικών και πνευματικών) οι οποίες «τα έχουν κάνει πλακάκια εις βάρος του απλού ανώνυμου ανθρώπου». Ο Τζανίνι δηλώνει ότι αυτός θα ξεσκεπάσει τον ρόλο τους και τα σκάνδαλά τους και ότι αυτός είναι ο μόνος στον οποίο έχει εμπιστοσύνη ο απλός άνθρωπος. Έναν χρόνο μετά κυκλοφορεί το πρώτο τεύχος του περιοδικού του με τον τίτλο «L' Uomo qualunque» («Ο απλός άνθρωπος»). Το πρώτο τεύχος έκανε μπαμ. Ξεπέρασε τα 80.000 αντίτυπα αλλά αυτό δεν ήταν τίποτα. Μέσα σε δυο χρόνια έφθασε τα 800.000! H συνταγή ήταν απλή: Σκανδαλολογία με προσωπικές επιθέσεις και χτυπήματα πάνω και κάτω από τη ζώνη στους ανθρώπους της νέας εξουσίας...

Διαβάστε ολόκληρο το αρθρο εδω

Ιστορίες με σύνορα...

Ο ΑΛΦΡΕΝΤ Μοϊσίου χρωστάει - λένε - την πορεία του στην οικογένειά του. Δεν έγινε τυχαία υφυπουργός από τον Εμβέρ Χότζα, ούτε τυχαία του εμπιστεύθηκε ο παρανοϊκός δικτάτορας (και γνωστός ελληνολάτρης) το πρόγραμμα των μπούνκερ. Των χιλιάδων πολυβολείων που λόγω (και) του κόστους καταδίκασαν την Αλβανία να μείνει επί χρόνια στο περιθώριο του κόσμου. Ο Άλφρεντ Μοϊσίου, ο σημερινός πρόεδρος της Χώρας των Αετών, είναι γιος ενός ήρωα του B' Παγκοσμίου Πολέμου. Ο πατέρας του, ο Σπίρο Μοϊσίου, στρατιωτικός του βασιλιά Ζώγου αρνήθηκε το 1940 να υπακούσει τους Ιταλούς και να επιτεθεί εναντίον της Ελλάδας.

Διαβάστε ολόκληρο το αρθρο εδώ

Ο δάσκαλος της Πόλης

ΣΤΙΣ 6 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1955 ένας νεαρός Ρωμιός βρέθηκε στη Σμύρνη για να παρουσιαστεί στον τουρκικό στρατό. Ως απόφοιτος Πανεπιστημίου (ελληνικού - φιλόλογος) θα περνούσε από τη Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών (ο μοναδικός Ρωμιός από τους συναδέλφους του). Εκείνη τη μέρα και την επομένη βρέθηκε σε μια σκοτεινή παραζάλη της Ιστορίας. Τις ωμότητες εις βάρος της ελληνικής μειονότητας. Στην πατρίδα του την Πόλη, στη Σμύρνη και αλλού. Όμως στάθηκε και τυχερός. Μαζί του ήταν ένας Τούρκος, επίσης έφεδρος αξιωματικός. «Με είχε συμπαθήσει, κάναμε παρέα. Με τα επεισόδια, μα κυρίως μετά, έγινε η σκιά μου. H ασπίδα μου. Για να μη με προσβάλει κανείς. Με τίμησε με τη φιλία του, πώς μπορούσα να μην κάνω το ίδιο;». Ίσως ο Δημήτρης Φραγκόπουλος να τιμήθηκε στη ζωή του ακριβώς γιατί ...


Διαβάστε ολοκληρο το αρθρο εδω

Στο βασίλειο της γρίπης (ή μήπως της βιολογίας;)

ΑΠΟ MIA πρώτη ματιά, η ατομική βόμβα στη Χιροσίμα δεν έχει καμία σχέση ούτε με τη νόσο των τρελών αγελάδων ούτε με τον πρόσφατο ιό στα πουλερικά της Ασίας. Στις 6 Αυγούστου του 1945 ο θόρυβος από την ατομική βόμβα μετέφερε κι ένα άλλο μήνυμα: ήταν η ενθρόνιση της φυσικής στην κορυφή των επιστημών και δη των «σκληρών» (θετικών). Οι ευφυέστεροι των μαθητών στράφηκαν προς την επιστήμη που η επιτυχία της ακούστηκε σε όλο τον κόσμο. Που σταμάτησε έναν πόλεμο και έθεσε νέους ορίζοντες στις δυνατότητες του ανθρώπου απέναντι στην ύλη. Το 1957, με τον Σπούτνικ, η φυσική καγχάζει πλέον από τον θρόνο της απέναντι στις άλλες επιστήμες. «Ο Θεός δεν παίζει ζάρια» ...

Διαβάστε ολόκληρο το αρθρο εδω

Οι μικροί θεοί τού «Μητέρα»

Ο ΒΥΡΩΝΑΣ στα 3,5, ο Άγης στα 2, ο Λάμπης μάλλον στα 3, η Ναταλία στα 2(;)... Το «Ροζ περίπτερο» στο Κέντρο Βρεφών «Μητέρα», στους Αγίους Αναργύρους, είναι το σπίτι τους. Ένα -ελπίζουν όλοι -προσωρινό σπίτι, όπως προσωρινό είναι και το όνομά τους, όπως προσωρινή είναι και η «μητέρα» τους. Ίσως το μόνο σταθερό σημείο τους δεν είναι παρά η παιδική τους ηλικία -η οποία άλλωστε εφευρέθηκε τον 19ο αιώνα για να απομυθοποιηθεί από το δεύτερο μισό του 20ού. Αλλά αυτό δεν το ξέρουν ακόμη τα παιδιά στο «Ροζ» και στα αλλά περίπτερα του «Μητέρα». Κατά έναν περίεργο τρόπο -τις 15 ημέρες που έζησα μαζί τους -αυτά τα παιδιά μοιάζουν (περισσότερο απ' όλα) με τον Πίτερ Παν, αν και γεννήθηκαν περίπου 100 χρόνια αργότερα.

Διαβάστε ολόκληρο το αρθρο εδω

Το αριστεροδεξιό κουβάρι

H Κέμνιτς (λεγόταν Καρλ Μαρξ) είναι μία ήσυχη πόλη στην πρώην Ανατολική Γερμανία. Ίσως υπερβολικά ήσυχη, ειδικά τα τελευταία τρία - τέσσερα χρόνια. Είναι το παράδειγμα της αποβιομηχάνισης. Τα εργοστάσια έκλεισαν το ένα μετά το άλλο. Απέμεινε η μεγάλη ανεργία και ένα βαθιά ξενοφοβικό αίσθημα, αν και η παρουσία ξένων στην πόλη είναι σχεδόν ασήμαντη. Την πόλη αυτή διάλεξε ο Όσκαρ Λαφοντέν (εκ των ηγετών του Αριστερού Κόμματος) για να γράψει ιστορία. Με ένα ατόπημα που ξεσήκωσε σάλο στη Γερμανία. Ο δυναμικός Όσκαρ, μιλώντας κάτω από το άγαλμα του Μαρξ, δήλωσε ότι «δεν θα πρέπει να επιτραπεί οι νοικοκυραίοι Γερμανοί να χάσουν τις δουλειές τους από κακοπληρωμένους ξένους εργάτες». H επιλογή του όρου «ξένοι εργάτες» (fremdarbeiter) είχε πρωτοχρησιμοποιηθεί από τον Γκέμπελς και τους ναζί και μετά τον πόλεμο είχε αντικατασταθεί από το «αλλοδαποί» ή από το «φιλοξενούμενοι εργάτες»...

Διαβαστε ολοκληρο το αρθρο εδω

Ο βασιλιάς Πύρρος και το «βλαχόμετρο»

H ΛΕΞΗ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ: Οι Αλβανοί. «Σ' αυτούς (τους Αλβανούς) - έγραφε η πρόωρα χαμένη ιστορικός E. Σκοπετέα - οι Έλληνες είχαν από τις αρχές ακόμη του 19ου αιώνα απονείμει την ελληνική ταυτότητα. (...) Χαρακτηρίζονταν ως είδος Ελλήνων, κάτι παραπάνω από αδελφός λαός» (από υποσημείωση σε κείμενο του Λ. Μπαλτσιώτη στο «H ελληνική μειονότητα της Αλβανίας»)

Διαβάστε ολο το αρθρο εδώ

Το φάντασμα του Ιβανώφ

H ΛΕΞΗ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ: Ερωτηματικά. H σταθερότητα του Αλ. Γιωτόπουλου στη γραμμή του περί σκευωρίας, τρία χρόνια μετά, έχει αιφνιδιάσει την Αντιτρομοκρατική, αφού στο κτίριο επί της Κατεχάκη ήταν διάχυτη η «αισιοδοξία» ότι ο «αρχηγός θα έσπαγε» ή ότι θα έβρισκαν νέα στοιχεία. Τελικώς τα υπολειπόμενα ευρήματα από τις «γιάφκες» ήταν απλώς άνθρακες.

Διαβάστε ολο το αρθρο εδω

E, κύριε με το τζιπ. Με πατάς

H ΛΕΞΗ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ: «Reclaim the streets» (Διεκδικήστε τους δρόμους) ήταν το πρώτο κίνημα πολιτών, στο Λονδίνο, το 1992. H προσπάθεια άντεξε περίπου μέχρι το 1999 συνήθως με πάρτι σε κεντρικούς δρόμους, κυρίως στον βρετανικό Νότο.

Διαβάστε ολο το αρθρο εδω

Στη «ζώνη» του Μελιγαλά

H ΛΕΞΗ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ: Νεολαϊκισμός. H «στροφή» της ευρωπαϊκής ακροδεξιάς σε πιο «προσιτές» και νεφελώδεις προτάσεις με κύρια χαρακτηριστικά την απαξίωση του κεντρικού πολιτικού συστήματος («οι πολιτικοί τα έχουν κάνει πλακάκια»), την επίκληση του «Λαού» ως ενιαίου συνόλου και την ανάδειξη του μεταναστευτικού προβλήματος ως ρίζα όλων των οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων.

Διαβάστε ολο το αρθρο εδω

Πράσινες βιολογικές ντομάτες...

H ΛΕΞΗ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ: Βακτήρια. Οι πιο μικροί, μονοκύτταροι οργανισμοί του εδάφους. Όσο περισσότεροι τόσο πιο υγιές το χώμα, τόσο καλύτερα για τον γεωργό που επιλέγει τη βιοκαλλιέργεια. Είναι τόσοι πολλοί ώστε υπολογίζεται ότι σ' ένα στρέμμα βιολογικής καλλιέργειας το βάρος τους φτάνει τα 20 κιλά!

Διαβάστε ολο το άρθρο εδω

... Ότι αυτοί υψωθήσονται

H ΓΡΑΜΠΟΥΣΑ είναι νησάκι στα νοτιοδυτικά της Αμοργού, απέναντι από την Καλοταρίτισσα. Είναι ξακουστή για την καταπληκτική παραλία της και πολλοί παραθεριστές νοικιάζουν αυτοκίνητο, φτάνουν στην Κάτω Μεριά και από εκεί ένας βαρκάρης τούς περνάει απέναντι, στο νησάκι. Προς το απογευματάκι, τους φέρνει πίσω, στην Κάτω Μεριά. Φέτος, μια ζεστή ημέρα του Ιουλίου έγινε ανατροπή στο πρόγραμμα. Ο βαρκάρης ειδοποίησε τους λουομένους ότι η επιστροφή θα γινόταν («μόνο για σήμερα») αρκετές ώρες νωρίτερα για λόγους που δεν εξήγησε σαφώς, αλλά όλοι τούς έμαθαν αργότερα. Ήθελε να κάνει εκεί το μπάνιο του ο Αρχιεπίσκοπος με τη συνοδεία του, περίπου άλλους τέσσερις - πέντε ιερωμένους. Τη σχετική εντολή, «για λόγους ασφαλείας», έδωσε στον βαρκάρη ο καπετάνιος ταχύπλοου του Λιμενικού. Από μια πρώτη ανάγνωση, μπορεί κανείς να ψέξει τον Αρχιεπίσκοπο - ή όποιον είναι υπεύθυνος για το πρόγραμμά του - για έλλειψη ευγένειας. Π.χ., θα μπορούσε να είχε ειδοποιηθεί ο βαρκάρης μία ημέρα νωρίτερα ώστε να ακυρώσει τα δρομολόγιά του και να μην περιοριστεί κατά πολλές ώρες το μπάνιο των τουριστών... Το ζήτημα όμως δεν είναι εκεί. Βλέπετε, τα τελευταία δύο καλοκαίρια ο Αρχιεπίσκοπος και η παρέα του κάνουν τα μπάνια τους στην Αμοργό χρησιμοποιώντας το σκάφος του Λιμενικού από τη Νάξο!

Μέχρι και πρόπερσι ο Αρχιεπίσκοπος είχε στη διάθεσή του (ιδιωτικό) κότερο - του πρώην δημάρχου - και το ταχύπλοο του Λιμενικού φρόντιζε από απόσταση για την «τήρηση των μέτρων ασφαλείας».

Είναι σαφές πως τα πλοία του Λιμενικού δεν είναι σκάφη αναψυχής. Όχι για οποιονδήποτε, αλλά για κανέναν.

Μάλιστα, με κοινή υπουργική απόφαση (2002) των υπουργών Οικονομικών και Εμπορικής Ναυτιλίας προβλέπεται ότι όλες οι μεταφορές, ακόμη και ασθενών, αλλά και νομαρχών και υπουργών, πληρώνονται με σχετικό τιμολόγιο. Κάτι που παραβλέπεται στην περίπτωση του Αρχιεπισκόπου εδώ και δύο χρόνια (να φρόντισε ή «δεξιά του Κυρίου»;), αφού η κίνηση του σκάφους π.χ. φέτος (από 9 μέχρι 28 Ιουλίου, όσο έκανε τις διακοπές του στην Αμοργό ο Αρχιεπίσκοπος) περιγράφεται ως περιπολίες στα συγκεκριμένα νερά και βέβαια δεν κόπηκε κανένα τιμολόγιο στην Αρχιεπισκοπή. Το ίδιο καταγράφηκε και πέρυσι από 13 μέχρι 27 Ιουλίου - το αντίστοιχο διάστημα των διακοπών του Αρχιεπισκόπου στο γραφικό νησί των Μικρών Ανατολικών Κυκλάδων.

Οι διακοπές του Αρχιεπισκόπου προκαλούν...

... αρκετές παράπλευρες απώλειες στη ζωή των κατοίκων σε νησιά της άγονης γραμμής, ακριβώς λόγω της κρουαζιέρας του με το ταχύπλοο του Λιμενικού. Ειδικά φέτος (καταγγέλλουν από το site τους οι εργαζόμενοι στο Λιμενικό) που υπάρχει μόνο ένα φουσκωτό στη Μύκονο, ενώ της Πάρου έχει περιορισμένες δυνατότητες και της Σύρου το ένα είναι χαλασμένο - αξιόπλοο είναι μόνο το ναυαγοσωστικό. Το ταχύπλοο της Νάξου είναι το μοναδικό τέτοιου τύπου στην ευρύτερη περιοχή και για έναν ακόμη λόγο: Ο καπετάνιος και ο μηχανικός του είναι και μέλη του κλιμακίου επιθεώρησης σκαφών. Για παράδειγμα, ψαράς από το Κουφονήσι και ιδιοκτήτης τουριστικού σκάφους στη Νάξο ειδοποιήθηκαν ότι για να περάσουν την καθιερωμένη και απαραίτητη επιθεώρηση έπρεπε να μεταβούν - με τα σκάφη τους - στην Αμοργό, εφόσον χρειάζονταν τη σχετική βεβαίωση κατά το διάστημα των διακοπών του κ. Χριστόδουλου!

Το ταχύπλοο του Λιμενικού διαθέτει πλήρωμα έξι ανδρών (για τις διακοπές του Αρχιεπισκόπου επανδρώθηκε με το ελάχιστο δυνατό των τεσσάρων ανδρών) και κινείται με δύο μεγάλες μηχανές των 1.350 κυβικών καθεμία, οι οποίες καταναλώνουν 400 λίτρα πετρέλαιο την ώρα! Υπολογίζεται ότι το τετραμελές πλήρωμα στοίχισε - εκτός έδρας και έξοδα διαμονής - στο Λιμενικό (και κατ' επέκταση στον Έλληνα φορολογούμενο) περίπου 6.000 ευρώ για το διάστημα που πηγαινοέφερνε τον κ. Χριστόδουλο και την παρέα του για μπάνια. Μάλιστα, προκλήθηκε μικροεπεισόδιο επειδή το Λιμενικό (και όχι ο Αρχιεπίσκοπος!) χρωστούσε στον προμηθευτή του νησιού το πετρέλαιο από τις περσινές βουτιές. Τελικά, με λίγη οικονομία βγήκαν και οι φετινές βουτιές.

Το βασικό ερώτημα όμως δεν αφορά...

... τον κ. Χριστόδουλο. Είναι γνωστές οι απόψεις του περί σφιχτού εναγκαλισμού Κράτους και Εκκλησίας. Γνωρίζει καλά ο ίδιος ότι σε περίπτωση χωρισμού - με όσα αυτός συνεπάγεται - τότε η Εκκλησία θα χάσει όχι μόνο τη θεσμική πρωτοκαθεδρία της, αλλά και τη ρότα της αφού οι μηχανισμοί της και τα στελέχη της δεν διακρίνονται για την προσαρμοστικότητά τους σε νέες καταστάσεις. Το βασικό ερώτημα αφορά την κυβέρνηση. H παραχώρηση ενός ταχύπλοου σκάφους του Λιμενικού για τα μπάνια πέντε ιερωμένων - έστω και αν ο ένας είναι ο Αρχιεπίσκοπος - είναι ενδεικτική μιας νοοτροπίας που οι ρίζες της βρίσκονται πολύ μακριά, στα μέσα του 19ου αιώνα. Τότε που υπήρχε η ανάγκη να δημιουργηθεί έθνος για να νομιμοποιηθεί ένα κράτος. Σε δεύτερο επίπεδο, αυτή η παραχώρηση μπορεί επίσης να χαρακτηριστεί ως ενδεικτική μιας αρχοντοχωριατικής νοοτροπίας που συγχέει το δημόσιο με το προσωπικό και την εκτελεστική εξουσία με το ατομικό συμφέρον. Ο υπουργός ή ο γενικός έχουν μάθει να πιστεύουν ότι το κοινό τους επηρεάζεται (και) από την Εκκλησία. Έτσι, μια τέτοιου τύπου «διευκόλυνση» αφήνει προσδοκίες μελλοντικής εκλογικής ενίσχυσης από την Εκκλησία. Και οι εκπρόσωποι ενός σύγχρονου κράτους αυτοεγκλωβίζονται σε πρακτικές που μόνο στους μουλάδες της Περσίας φαίνονται ως αυταπόδεικτες. Ίσως γι' αυτό ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ Νίκος Σηφουνάκης εξηγεί πως το πρόβλημα είναι διπλό. «H μία όψη έχει να κάνει με τη σημερινή κυβέρνηση, η οποία ταυτίζεται ιδεολογικά με τον Προκαθήμενο της Εκκλησίας μας και είναι υπόλογη για την προκλητική χρήση της δημόσιας περιουσίας. Από την άλλη, «ο Θεός της Ελλάδος», τελικά προστάτεψε τη χώρα. Και ο ίδιος έγινε Προκαθήμενος σε εποχές δημοκρατίας. Αλλά το πλέον προκλητικό είναι ότι στους διάφορους τιτλούχους τής εν Ελλάδι Ορθοδοξίας έχουν απονεμηθεί δικαιώματα διά βίου διοικητών. Π.χ., τους απονέμονται στρατιωτικές τιμές. Το θέαμα είναι ορισμένες φορές κωμικό. Όσο για τη σεμνότητα και την ταπεινότητα, ο Αρχιεπίσκοπος θεωρεί ότι αφορά όλους τους άλλους πλην του ιδίου. Ούτε μία φορά δεν έχει καταδεχθεί το πλοίο της γραμμής. Δικαίωμά του. Και δικό μας να τον κρίνουμε».


Info
* Αντώνη Λιάκου «Πώς στοχάστηκαν το έθνος αυτοί που ήθελαν να αλλάξουν τον κόσμο;» Αθήνα 2005 ΠΟΛΙΣ

* David Marquand-Ronald Nettler «Θρησκεία και δημοκρατία» Αθήνα 2003, ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ

* Έφης Γαζή «Ο δεύτερος βίος των Τριών Ιεραρχών" Αθήνα 2004 ΝΕΦΕΛΗ

* Παναγιώτη Δ. Νικολόπουλου «Ιδιωτικοποίηση της θρησκείας και εκκοσμίκευση της Εκκλησίας» Αθήνα 2005 ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗΣ

Ανάπαυλα

Οι Ενστάσεις θα ξεκουραστούν -οχι πολύ ,2-3 βδομάδες...

Μονα Λίζα και βραχιόλια

Η λέξη της εβδομάδας: Βραχιόλια. Ο Άρμστρονγκ αφού κέρδισε ποδηλατικούς γύρους στη Γαλλία ανακάλυψε ότι το (ακόμη) πάμφθηνο καουτσούκ ίσως είναι πολύ πιο αποτελεσματικό. Μπίνγκο... Πριν από 95 χρόνια ο Φρόυντ δημοσίευε την εκτίμησή του για τα απωθημένα του Ντα Βίντσι με αφορμή τη Μόνα Λίζα. Η δημιουργία των συμβόλων είναι πολύπλοκη. Αλλά τα σύμβολα είναι πάντα απλά...

Διαβάστε ολο το άρθρο εδω

H ΛΕΞΗ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ: Ska

H ΛΕΞΗ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ: Ska. Πρόκειται -εξηγεί ο δημοσιογράφος Λεωνίδας Αντωνόπουλος («Μουσικοί του Κόσμου») -για είδος μουσικής απο την Τζαμάικα (πριν από τη ρέγγε), το οποίο κακώς ταυτίζεται (ως μέρος της κουλτούρας) με το ομόηχο (στην αργκό) υβρίδιο κάνναβης. Το ska συνάντησε την πανκ στην Αγγλία στα τέλη της δεκαετίας του '80.

Διαβάστε ολο το άρθρο εδώ.