Δευτέρα, Ιανουαρίου 28, 2008

Ενας στρατός - μεγαλοεπιχειρηματίας

Στις 18 Οκτωβρίου 1914 ένας άγνωστος Κεμάλ (το «κομμάτι» της προωπικότητάς του που δεν προβάλλεται από τα τουρκικά σχολικά εγχειρίδια) βρισκόταν ως στρατιωτικός ακόλουθος στη Βουλγαρία. Ο Μουσταφά Κεμάλ βίωνε μία από τις πιο δυνατές ερωτικές απογοητεύσεις στη ζωή του λόγω της άρνησης του Βούλγαρου υπουργού Πολέμου στρατηγού Κοβάτσεφ να συνεναίσει στον γάμο του Τούρκου αξιωματικού με την κόρη του Μίτι. Ο Κεμάλ στέλνει επιστολή στον φίλο του Σαλίχ στην οποία (λέει ένας από τους βιογράφους του, ο Alexandre Jevakhoff -στα ελληνικά από τις εκδόσεις Τραυλός) παραθέτει ένα γαλλικό ποίημα, άγνωστου ποιητή: «Η ζωή είναι σύντομη, λίγο όνειρο, λίγη αγάπη και μετά καλημέρα. Η ζωή είναι μάταιη, λίγο μίσος, λίγη ελπίδα και μετά καληνύχτα». Και προσθέτει στην επιστολή του: «Σαλίχ μάθε αυτούς τους στίχους απέξω και, ανάλογα με το πώς βλέπεις εσύ τη ζωή, μπορείς να διαλέξεις την πρώτη ή τη δεύτερη φράση». Εννέα μέρες μετά, η Τουρκία μπαίνει στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στο πλευρό των κεντρικών αυτοκρατοριών και ο Κεμάλ επιστρέφει για να γίνει ο «ήρωας της Καλλίπολης».
Διαβάστε οόκληρο το άρθρο εδώ

3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Καλό άρθρο αλλά τι θες να πείς δεν καταλαβαίνω.1.Οτι ο Ταγίπ και η παρέα του είναι καλύτεροι 2.Οτι πρέπει να σκύψουμε ακόμη περισσότερο στις απαιτήσεις των Τούρκων και να τους δώσουμε από τώρα την Θράκη 3.Οτι οι ντόπιοι επιστήμονες που ασχολούνται με την Τουρκία ξέρουν τι τους γίνεται;
Μπορεί να είσαι και ο πρώτος που όντας δημοσιογράφος εκφράζεις περιεκτικότατα και σε λίγες γραμμές τον ρόλο του στρατού στην γείτονα ,φίλη και σύμμαχο χώρα.Μπράβο!

Ανώνυμος είπε...

Κύριε Καμπύλη,είμαι μια εκ των τριών μεταφραστριών του βιβλίου. Ένα "τεχνικό" σχόλιο για το άρθρο σας. Στην παρουσίαση της ταυτότητας του βιβλίου δεν αναφέρετε τα ονόματα των μεταφραστών. Δεν το σημειώνω από ματαιοδοξία ή "κόλλημα" με τη δημοσιότητα. Απλά θα ήθελα να θυμίσω αυτό που έχουν τονίσει κατά καιρούς διάφοροι ότι ο μεταφραστής ενός βιβλίου είναι σχεδόν 'συνδημιουργός' και σίγουρα συνυπεύθυνος για το αποτέλεσμα και άρα έχει ένα νόημα να ξέρουμε το ονοματάκι του για κάθε περίπτωση.
Καλημέρα

Homo Cretensis είπε...

Ούτε εγώ καταλαβαίνω τι θέλεις να πεις.

"Η δεύτερη ήταν η 12η Σεπτεμβρίου 1980. Το πραξικόπημα του Εβρέν σηματοδότησε την εγκατάλειψη εκ μέρους της στρατιωτικής - γραφειοκρατικής ελίτ, εκ μέρους του τουρκικού μιλιταρισμού, της αποστολής του «εκσυγχρονισμού της κοινωνίας»."

Από πού "βγαίνει" αυτό; Επί Εβρέν, ο στρατός κυβέρνησε μία ακόμη φορά εκ του προσκηνίου. Όλο τον άλλο χρόνο κυβερνά εκ του παρασκηνίου. Λοιπόν;

ΥΓ: Καλό θα ήταν, εκτός από την ώρα, να αποτυπώνεται και η ημερομηνία στις εγγραφές.